Shoppen in eigen kledingkast

Mijn wijfie groeit als kool. Gevolg: hoog water op Scheveningen en mouwtjes die, zo het lijkt, van de ene op de andere dag halverwege de onderarm eindigen. Dit vraagt dringend om een nieuwe garderobe. Maar allereerst om een grondige inspectie van de kledingkast. Afscheid nemen van een favoriet item is alleen niet makkelijk. Met een flinke maat 116 lukt het echt niet meer om nog voor een maatje 104 door te gaan. Een geliefd kledingstuk van dochterlief heeft daarom vandaag een kleine metamorfose ondergaan. Bovenlijfje eraf en een elastiek gehaald bij de Hema. Na enig geploeter (moet nog heel veel leren) op de naaimachine is jurk een rok geworden. Tadaaaa. Ga morgen maar eens shoppen in mijn eigen kast. Er is vast nog meer te vinden dat met een twist een tweede kans verdient.

Een intiem concertje

Vanavond genoot ik van muziek in een klein theatertje. Een pareltje in de binnenstad dat herinnert aan vervlogen dagen. Rode pluche bankjes in de foyer. Het kaartje dat ik koop wordt zorgvuldig in een dik kasboek genoteerd. Een zaaltje nauwelijks vijf stoelen breed en tien rijen lang. Net genoeg plek op het podium voor een dame met gitaar die vol passie, begeleid door een cellist, haar zelf gecomponeerde liedjes zingt. Het zaaltje is zo klein dat je de muziek niet alleen hoort. Ik krijg er kippenvel van en kan de trillingen van de cello voelen. Dat maak je niet zo vaak mee zo´n intiem concertje.

Vlammetje

Een e-mailbericht deed mij vandaag weer beseffen dat veel dingen die belangrijk lijken dit absoluut niet zijn. Dat het tijd is om een kaarsje te branden en mijn zegeningen te tellen. Een vlammetje voor hoop, moed en dankbaarheid.

Oefening baart kunst

Leuke stofjes in mijn kast ten over. Maar nog niet de vaardigheden om daar iets ingewikkelds mee te doen.  Wel veel zin om het te leren. In het kader van oefening baart kunst dus de naaimachine te voorschijn gehaald. En van een leuk retrostofje een zakje in de categorie recht-toe-recht-aan gemaakt. En als je het dan samen met een zoet muziekdoosje op de foto zet lijkt het ook nog ergens op.

DIY cadeaudoosje

Terwijl de broertjes van hun boterhammen smullen, knutsel ik een klein cadeaudoosje. Een luciferdoosje beplakt met een mooi papiertje. Een theezakje met bijpassend labeltje en een chocolaatje erin. En klaar is mijn 'Suusprise'. Morgen valt er bij een vriendinnetje vijf minuten me-time in de brievenbus.

Loiv

Loiv staat er geschreven op de harten die dochterlief op het raam heeft geplakt. Mama 'loof' dat betekent lief in het Engels. De niet commerciële variant van Valentijn heeft huize Geniet bereikt. Dat kan niet anders nu je overal waar je maar kijkt rode harten aantreft. Waarom hangen er overal hartjes mama? Binnenkort is het kusjesdag (aan K3 valt met een vijfjarig wijfie in huis niet te ontsnappen). Dan vieren we dat we elkaar lief vinden. En dat feestje slaan we natuurlijk niet over.

Bubbels

Gisteravond genoot ik van lekker eten in fijn gezelschap. Meisjes van 16 waren we toen we elkaar leerden kennen. En nu ´meisjes´ van 40 zijn we nog steeds niet uitgesproken. Wat een geluk dat je ieder je weg kan gaan maar elkaar wel blijft vinden. Dat is heel waardevol. We zijn hard op weg naar ons 25-jarig jubileum. Daar drinken we alvast een glaasje bubbels op.