Een sprookjestuin

Na een ingefluisterde tip van deze Japanse dame kwamen de broertjes en ik in een sprookjestuin terecht. Ieder voorjaar maar 6 weken open voor publiek. De Japanse tuin in het mooie Haagse park Clingendael. Prachtige planten en bloemen, een mooie pagode en dampend mos. Er hing vanochtend vroeg een magische sfeer. Elfjes zijn we helaas niet tegengekomen. Wie weet de volgende keer. Leuke stempel hè? Samen met nog veel meer leuks gekregen van Maaike met haar leuke blog Hoppin' Up.

Give Away uit Kopenhagen

Ieder bezoek aan mijn favoriete stad vind ik wel weer iets dat ik graag mee naar huis breng. Deze vakantie viel mijn oog op dit leuke blikken naaidoosje. En er was nog net een plekje voor een extra exemplaar in mijn koffer. Wordt dit een souvenir uit Kopenhagen voor jou? Laat maar een reactie achter. Vaste lezers krijgen een extra lootje in de spreekwoordelijke hoge hoed. Zondag 15 mei tover ik een naam tevoorschijn.

Thuis

Na 10 dagen ´thuis´ geweest te zijn in Kopenhagen zijn we weer THUIS. Het prachtige uitzicht van ons tijdelijke huis hebben we ingeruild voor het vertrouwde. Thuiskomen na een heerlijke vakantie voelt altijd dubbel. Het is voorbij met het vrije er hoeft niets gevoel versus het heel plezierige home sweet home-gevoel. Tijd om het beste van twee werelden te verenigen. Ik duik zo mijn eigen heerlijke bed in om te dromen van onze Deense dagen.

Liefdesverklaring

'Attentie, attentie...... papa is lief!' roept de oudste van mijn twee jongens heel hard door een lege wc-rol. Wie wil er nu niet zo'n liefdesverklaring ontvangen.

Postkantoortje

Een oude doos, papier en een paar stempeltjes. Meer is er niet nodig voor een middagje ouderwets speelplezier.

Apart gezelschap

Tijdens de lunch in de buitenlucht kregen wij vandaag apart gezelschap. Normaal springen ze schichtig van tak naar tak. Maar deze gast kwam op z´n dooie gemak een graantje meepikken. Eenmaal de buit binnen ging hij gezellig op een tak erbij zitten, liet zich gewillig fotograferen (zonder telelens) en kwam ook nog eens terug voor de volgende gang. Een wel heel bijzondere gast aan tafel.

Postbode

Helaas is er in mijn buurtje geen postkantoor meer te vinden. Het had altijd wel wat. Met een brief of pakje en met een nummertje in je hand wachten in de rij voor het loket om er de benodigde zegeltjes te verkrijgen. Het was onderdeel van het plezier dat je kunt beleven aan het verzenden van post. Als klein meisje vond ik het al leuk om postkantoortje te spelen. Maar de speeldozen met postzegeltjes, stempels en kartonnen loketje behoren tot het verleden nu het tijdperk van de digitale post is aangebroken. Gelukkig is de postbode nog niet uit het straatbeeld verdwenen. En vermaken mijn kinders zich vandaag nog met 'postbode' spelen. Compleet met zelfgemaakte brieven, postzegels en een brievenbus.